توسعه مقررات براي نانو غذا

 

شکي نيست که کاربرد نانو تکنولوژي در غذا و بسته بندي به سرعت در حال افزايش است.در حال حاضر، هنوز هيچ نيازي به برچسب زني محصولات غذايي حاوي نانو ذرات و هيچ استاندارد مقرراتي براي رعايت آن نيز وجود ندارد. در بازار، اصطلاحات مختلفي نظير نانو غذا و غذاي مورد استفاده ، وجود دارد. اما يافتن اينکه کدام مورد را مي توان «نانو» ناميد دشوار مي باشد. براي تعاريف موجود نانو تکنولوژي در سراسر دنيا، تعريف NNI انتخاب شده نسبتا شفاف و واضح بوده، و لازم است که مقياس طولي نانو مواد، تقريباً 100-1 نانومتر باشد. لازم به ذکر است که اين تعريف ابتدا براي اهداف غذايي کلي، صورت نگرفته بود. اين مسائل ياد آوري مي کند که فهرست اصطلاحات بيش از آنکه تنظيمي باشد تصوري است و اندازه ذره بايد در تعريف «نانوغذا» مورد توجه قرار گيرد . امروزه مصرف کنندگان اروپايي از کاربردهاي نانو تکنولوژي در غذاها آگاه شده و چند توليد ننده مدعي استفاده از نانو تکنولوژي در توليد محصولات خود شده يا ادعاي نانو تکنولوژي را براي محصولات نهايي ، مطرح کرده اند. با يان حال بسياري از توليد کنندگان در آسيا (مثل چين، تايوان و هنگ کنگ) قصد استفاده از اين اصطلاحات براي تاکيد بر تناسب ترکيبات براي اهداف تجاري و بازار را دارند. ادعا مي شود بسياري از اين محصولات در بازار تايوان «نانو غذا» بوده که با توجه به اندازه بسيار کوچک آنها در عملکردهاي فيزيولوژيکي آنها اغراق شده و از سوي اداره سلامت (تايوان) براي تخلف در برچسب زني غذا و مقررات تبليغاتي جريمه شدند.
 

در حاليکه خطرات ناشي از قرار گرفتن در معرض انواع مختلف نانو ذرات، تاکنون به خوبي شناخته نشده اما محسوب کردن محصولات غذايي بر پايه نانو تکنولوژي، يعني نانو غذا، در بازارهاي غذايي در غياب تعريفي مشخص مباحثات عمومي ارزيابيهاي ايمني غذا و مقررات غذايي مناسب، ممکن است نهايتاً مزاياي بالقوه نانو تکنولوژيها را در صنعت غذا، به مخاطره بياندازد. موسسه علوم و تکنولوژي غذا، معايب مقررات فعلي در رابطه با تأثير نانو تکنولوژي بر غذا و بسته بندي را يادآوري مي کند. در مرحله احتياطي، توسعه مقرراتي اساسي که تعريف و استاندارد، را مورد توجه قرار داده و برچسب زني و ارزيابي ايمني مواد نانو مقياس مورد استفاده در کاربردهاي مختلف تغذيه را تنظيم کند حائز اهميت مي باشد. در جدول 3 برخي معيارهايي که بايد براي توسعه استاندارد، تعريف، ارزيابي کنترل و مقررات نانو غذاها، در نظر گرفته شود خلاصه شده است. به عنوان يک گام به سمت توسعه استانداردهاي مقرراتي ضروري است چند عامل نظير اندازه و ارزيابي ذره، فرآوري، ويژگيهاي فيزيکي شيميايي، ايمني و خطرات، در نظر گرفته شوند. علاوه براين شناخت اينکه تکنولوژي مي تواند کاربردهاي متنوعي که در موسسات مقرراتي چندگانه وجود داشته، و نيز در نظر گرفتن اينکه آيا دولت بايد فرآيد يا محصول را قانونمند کند يا جزء ضروري مي باشد.