مشکلات ایمنی و خطر بالقوه نانو تکنولوژی

 

1- نانو مسمومیت نانو ذرات غیر غذایی
 

نانو تکنولوژی از قبل نگرانی و مباحث فراوانی به وجود آورده بود. نانو مواد (مثل نانو لوله کربنی، نقره، سیلیکا، دی اکسید تیتانیم، و اکسیدروی ) ویژگیهایی دارند که در مقیاس بزرگ دیده نمی شود و ممکن است منجر به خطرات مشکلات ایمنی غیرقابل پیش بینی شوند. برای مثال اکسید آلومینیوم که به علت ماندگاری آن در دندانپزشکی استفاده می شود می توان در مقیاس نانو به شکل خود به خودی منفجر شود، و به عنوان یک سوخت راکت، مورد آزمایش قرار می گیرد شواهد علمی محدودی درمورد خطرات بالقوه ای که ممکن است وجود داشته باشد یا خطرات آن برای افرادی که در معرض ذرات، مواد و وسایل جدید قرار می گیرند وجود دارد. به طور کلی، تأثیر نانو ذرات بر بدن (یعنی نانو مسمومیت) به ویژگیهایی نظیر اندازۀ ذره جرم ترکیب شیمیایی ویژگیهای سطحی و چگونگی انباشته شدن نانو ذرات بستگی دارد. میزان ورود نانو ذرات به بدن انسان، جایگاه های نفوذ، و تجمع و انتقال نانو ذرات در بدن نیز می تواند خطرات بالقوه مواد نانو مقیاس را تعیین کند. برای ارزیابی نانو مسمومیت می توان چند معیار را در نظر گرفت 1- ارزیابی قرار گرفتن در معرض نانو ذرات 2- سم شناسی نانو ذرات 3- توانایی شناخت مسمومیت نانو ذره با استفاده از پایگاه های اطلاعاتی سم شناسی 4- سرنوشت زیست محیطی و بیولوژیکی، انتقال، پایداری، و تغییر شکل نانو ذرات  5- قابلیت بازیافت و روی هم رفته ماندگاری نانو مواد.
 

در مارس 2006 گزارش شد که بیش از 70 نفر از مردم، پس از استفاده از سرویس بهداشتی، نانوتکنولوژی دچار مشکلات تنفسی شده و در بیمارستان بستری شدند. نانو  ذرات 50 و 70 نانو متری می توانند به ترتیب وارد سلولها و ششها شوند در حالیکه نانو ذرات 30 نانومتری می توانند حتی از خون و موانع مغزی عبور کنند. آنها می توانند پس از آن ازدستگاه تنفسی به دستگاه گردش خون وارد شده در سراسر بدن پخش شوند و سپس به درون کبد، طحال، مغز استخوان، قلب، مغز و سایر اندامها، وارد شوند. یافته های اوبردورستر، فرین و لهزت (1994) نشان داد که استنشاق نانو ذرات دی اکسید تیتانیم غیر محلول (حدود 20 نانومتری) با مسمومیت کم، منجر به افزایش چشمگیر واکنشهای التهابی ریوی، شد. نانو ذره دی اکسید تیتانیم می تواند از پوست و حتی سلول عبور کرده رادیکال آزاد تشکیل داده و موجب آسیب بین سلولی شود برخی مطالعات می تواند موجب التهاب ریوی شده، و پراکندگی آنها از شش به  دستگاه عروقی اطراف، منجر به بیماریهای عروقی بیشتر می شود امکان دارد که دوز بالای نانو لوله های انباشته و وجود ناخالصیهای فلز باقیمانده( مثل آهن، نیکل) موجب مسمومیت مصنوعی شود همچنین نشان داده شده است که باید نانو ذرات را به عنوان مواد مضر جدید در نظر گرفت.